Bewoners van een door aardbevingen geteisterde provincie doen hun verhaal.

Marleen: Geen uitzicht, geen toekomst, frustratie, woede, ongedierte in huis

 

Beste mevrouw Beckerman.

Ik weet niet zeker of u nu nog zit te wachten op ons verhaal, maar graag deel ik deze nog met u.

Wij wonen in Ten Post. Wij wachten, en wachten, en wachten. Al bijna 6 jaar.

Ons leven in momenteel gebaseerd op leugens, loze beloftes, een huis met achterstallig onderhoud, en 0 duidelijke informatie over wat er wanneer gaat gebeuren.

Sorry, dat laatste klopt niet, wij hebben al 5 keer een planning gehad, maar die was elke keer ‘te voorbarig’.

Drie jaar na het begin van deze ellende mochten wij kiezen, sloop-nieuwbouw, herbouw of versterken.

Wij hebben toen mondeling gekozen voor sloop-nieuwbouw. In die verwachting hebben wij niks meer aan ons huis gedaan. Vooral toen in de 1e duidelijke planning stond dat wij in april 2021 in de wisselwoningen zouden komen, vonden wij opknappen niet meer het geld waard.

Want er was ons beloofd, dat wij van de vertragingen aan de Jan Zijlstraat geen last zouden hebben. En dat de extra wisselwoningen die op de AMCA-locatie worden gebouwd, voor ons zijn (hebben wij zwart-op-wit).

Maar helaas, weer een voorbarige belofte/grove leugen.

Want in de praktijk blijken wij toch te moeten wachten op de bewoners van de Jan Zijlstraat. De nieuw te bouwen wisselwoningen zijn bestemd voor bewoners uit omliggende dorpen.

Dus weer een teleurstelling die wij via de media lezen….Ja, via de media, en niet via onze ‘bewonersbegeleider’.

Dat staat tussen haakjes, want begeleiden is het laatste wat hij doet….

Al maanden horen wij niks van hem, en als wij een keer een mail sturen (oktober 2020) krijgen wij een automatisch antwoord dat hij op vakantie is tot juni 2020.

Als we het dan via iemand anders spelen, krijgen wij wel contact. Dus communicatie is er niet.

En dan nu de grootste grap. De waardedalingsregeling. De pot vol goud.

Nou, elke cent die ze kunnen houden, doen ze ook. Wij zijn sinds 13 mei 2013 eigenaar van onze woning. En omdat wij ‘pas toen’ ons huis hebben gekocht krijgen wij 1,84758% in plaats van de beloofde 11%.

Wat een grap, en wat weer een loze beloftes.

Die 10% die er niet uitgekeerd word, wat gebeurd daarmee??

Waarschijnlijk niks, want daar heeft ‘niemand recht op’? Ofzo?

En het feit dat wij nu vast zitten in ons huis (met lekkende daken, schimmel, water onder het huis & vochtproblemen), dat maakt niet uit. En dat wij dit huis in deze staat nooit verkocht krijgen, omdat er niemand zo gek is om zichzelf te laten naaien door de NAM (of NCG of TCMG, ik weet het niet meer).

Maar al met al hebben wij nog geen uitzicht, geen toekomst, frustratie, woede, ongedierte in huis. En dat word niet gehoord.

De strijd is niet meer te doen, want wij vechten tegen de bierkaai.

En bij wie moeten wij zijn?

Niemand die dat weet, iets met het kastje en de muur.

Hartelijke groeten,

Marleen Balkema-Janssens

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Wij Zijn Groninger is een initiatief van de SP © 2022

De verzamelde gegevens worden verwerkt in overeenstemming met het privacy-beleid van de SP.

Fotos: SP | Realisatie: Stijn Dekker / SP Webteam

Thema door Anders Norén