Bewoners van een door aardbevingen geteisterde provincie doen hun verhaal.

Mark: Ons bestaan staat op losse schroeven

Mark: “Het gaat onder onze huid zitten en berokkend misschien nog wel meer schade aan ons persoonlijk dan aan het pand.”

Beste Sandra,

Hierbij ons verhaal.

 Oost Groningen anno 2019, hoe nu verder?

Een prachtig restaurant aan de oevers van het Oldambtmeer, zo staat op onze website. Een rijksmonument, een Smederij uit 1872, totaal gerestaureerd, gebruik makend van de juiste materialen en met veel oog voor detail gedaan.

In 2005 begon onze droom in Beerta, in de oude smederij waar onze (over) groot- moeder en –vader sinds 1915 op het aambeeld sloegen, konden we beginnen met restaureren.

Fundering, muren dakconstructie en dak werden onder het toeziend oog en volgens richtlijnen van de Rijksdienst voor het cultureel Erfgoed hersteld en in oude glorie teruggebracht. Het smidsvuur brandt weer als vanouds en de werkbank in de smederij zou je zo weer kunnen gebruiken.

In maart 2008 hebben we de restauratie afgerond en zijn we gestart met ons restaurant “De Smederij 1872”. In 2009 hebben we vervolgens de “oude garage”ook helemaal gerestaureerd en was onze aparte zaalruimte een feit.

Naast ons bedrijf is de oude smederij ons woonhuis.

Woonkamer en keuken beneden, drie slaapkamers en een badkamer op de bovenverdieping. Nieuwe binnenmuren met solide fundering om deze verdieping te kunnen realiseren.

Nu, nog geen 15 jaar na het begin van onze droom, verandert deze in een Nachtmerrie.

De fundering, de vloer, de grond, hoe u het maar wilt noemen, zakt letterlijk en figuurlijk onder ons bestaan, zowel zakelijk als prive, vandaan.

De muren scheuren, de draagbalken scheuren, dubbelglas isoleert niet meer door de enorme druk die op deze is ontstaan, de vloer verzakt, badkamertegels scheuren, lekkage door scheuren in de verdiepingsvloer en zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Nu, nog geen 15 jaar na het begin van onze droom, zitten we op een kruispunt. Willen we nog verder in dit pand? Willen we nog langer onze toekomst zien verdwijnen in de Groninger bodem?

We voelen ons onveilig, onze kinderen slapen boven de scheurende balken en scheurende binnenmuren. Iedere keer als we rond ons huis lopen, zien we nieuwe barsten. Je gaat er mee slapen en staat er mee op.

Het gaat onder onze huid zitten en berokkend misschien nog wel meer schade aan ons persoonlijk dan aan het pand. Ons bestaan nu, ons bestaan in de toekomst, alles staat op losse schroeven.

Willen we nog in zo’n pand blijven leven, wonen en werken, of zeggen we dit gebied vaarwel en laten we de misère achter ons? Maar dan: Wie wil hier wel wonen? Wie koop nu een pand met zoveel gebreken?

Met vriendelijke groet,

Mark van Esveld

 

Verder Bericht

Vorige Bericht

Wij Zijn Groninger is een initiatief van de SP © 2022

De verzamelde gegevens worden verwerkt in overeenstemming met het privacy-beleid van de SP.

Fotos: SP | Realisatie: Stijn Dekker / SP Webteam

Thema door Anders Norén